مشرق زمین

استمرار خصومت لندنی-

بحران اقتصادي آمريكا و تسري آن به ساير نقاط جهان در بخش اول داراي يك جنبه ساختاري مربوط به اواخر دهه  90  و ناشي ازقوانين وضع شده توسط مجالس آمريكا است كه اين قوانين به نوعي استقلال بانك مركزي امريكا را از بين برد و اختيار بيشتري به دستگاه هاي مالي آمريكا از جمله بانك هاي ايالتي و موسسات مالي خصوصي داد تا به طور مستقل سياست هاي مالي خود را در جهت ايجاد رونق اقتصادي و تشويق سرمايه گذاري برنامه ريزي كنند كه اين سياست ها و دستگاه ها نيز،عمدتا در چند ساله اخير روي بازار مسكن متمركز شده است.

-آراي 70 درصدي مردم روسيه به مدودوف در واقع راي به برنامه هاي موفق حزب روسيه واحد در زمان پوتين است.

-روسيه كم كم به جاي رسيده است كه مي فهمد تقابلي با غزب نخواهد داشتو در مقابل قدرت خود را به خصوص در اقتصاد انرژي و تاثير گذاري در خاورميانه به رخ غرب كشانده است.

-روسيه مي تواند در تعاملات آينده خاورميانه نقش پر رنگ تري را ايفا كند و حتي به عنوان عضو ناظردرسازمان كنفرانس اسلامي  دعوت شود زيرا روسيه بيش از 25  ميليون  نفر مسلمان دارد كه به تنهائي داراي جمعيت مسلمانان چند كشوراسلامي حاضر درسازمان  كنفرانس  اسلامي  است.

 *ايران در ابتداي حضور پوتين در روسيه باسياست هاي تنش زدايي دولت هفتم و هشتم  به لحاظ  ديپلماتيك در منطقه فعال تر و مهم تر شده بود.

*كشوري كه بخواهد در عرصه بين المللي حرفي براي گفتن داشته باشد بايد بهايش را هم بپردازد و ايران در طي  اين سي سال بهاي داشته هايش را پرداخته است.

*هيچ ابرقدرتي به لحاظ شرايط فيزيكي و استراتژيك مانند روسيه،تا به حال يك چنين موقعيتي را درمنطقه خود نداشته است

*نفوذ روس ها در سياست داخلي ايران از زماني كه كودتاي 28 مرداد كه بر عليه دكتر مصدق مطرح شد مشهود بوده است.

 *مدوودف از يك مادر يهودي زاده شده است و اين خودش نكته اي است كه مانمي توانيم آن را راحت كنا ربگذاريم .شايد روحيه يهود ستيزي پوتين در مدودف وجود نداشته باشد و اين مي تواند موجب ايجاد تفاوت ماهوي در كل مسايل روسيه  در نوع نگاه اين كشور به اسراييل شود.

* تحريك دشمن به هيچ عنوان بحث درستي نيست  و.ايران براي  مبارزه با اسراييل از راه تثبيت اقتدار حكومت  و كمك هم پيمانانش بهتر مي تواند نتيجه بگيرد.

روسيه در سال هاي گذشته حامي درجه يك ايران در بحث هاي هسته اي بود و اين نمود داخلي زيادي در ميان طيف جامعه داشت .حضورقدرتمند  پوتين رييس جمهوري سابق روسيه در مسئله هسته اي ايران در سال هاي اخير كشور را به اين باور رساند كه در ميان كشور هاي قدرتمند جهان ، روسيه به عنوان نزديكترين كشورهم مرز با مركزيت خاورميانه ، بر حقانيت ايران در مسئله هسته اي  پافشاري كرده و در مقابل غرب مي ايستد.

اما واقعيت چيز ديگري است. پاسخ روسيه تا به حال به تمامي تحريم ها عليه ايران  مثبت بوده است و هر چند تا آخرين لحظات با بازي ماهرانه اش تمامي محاسبات را در اين زمينه بر هم مي زد اما در نهايت با غرب هم نوا شد و حركت آخر پوتين رييس جمهوري روسيه  در آخرين هفته رياست جمهوري اش در امضاي تحريم سوم عليه ايران، براين امر صحه گذاشت.بدين جهت زواياي  ارتباطي و ديپلماتيكي ميان ايران و روسيه از اين به بعد بايستي هوشمندانه تر دنبال شده و همان قدر كه مسئولين كشور بايستي روسيه و حركت آخر پوتين را درك مي كنند بايستي به اين باور برسند كه در ادبيات ديپلماتيك جهاني هيچ كشوري به صورت صد در صد دوست و يا دشمن هيچ كشوري نيست. ..