مشرق زمین

تغييرات كابينه ؛بازي برد- باخت يا برد –برد

ghazalesharghi — Tue, 15 Jul 2008 10:45:18 GMT

تغيير وزير راه كه ازهمان ابتدا به عنوان يكي از مهمترين گزينه هاي تغييرات كابينه مطرح بود سرانجام در نوبت آخر و پس ازكش و قوس هاي زيادي رخ داد و به نظر مي رسد كه با اين تغيير، سناريوي تغييرات كابينه به آخررسيده است و بقيه وزرا مي توانند تا آخر دوره نهم رياست جمهوري به كار خود ادامه دهند.
هر چند دهمين تغييردركابينه نهم منجر به بروز واكنش هاي متفاوتي شده اما چنين اقدامي بر خلاف ساير تغييرات كابينه در مورد گزينه پيشنهادي سرپرستي وزارت خانه مخالفي نداشته است و بسياري از كساني كه چنين اظهار نظري را مطرح كرده اند بر اين باورند كه گزينه جايگزين-حداقل- گزينه مطلوبي است.
اما نكاتي كه دراين باره مي توان اشاره كرد مسايلي است كه هر چند بارها گفته شده اما به قولي، باز ياد آوري آن ها خالي از فايده نيست.
در همان ابتداي كليد خوردن سناريوي تغييرات وزرا ،يكي از اولين گمانه زني ها تغيير وزيرراه بود كه از وي به عنوان ميراث به جا مانده از دولت گذشته ياد مي شد اما در همان زمان نيز،ازداخل دولت نهم اين گمانه زني رد شد و سخنگوي دولت از مجرايي رسمي آن را تكذيب كرد و وزير راه از يك طرف و عملكرد وي از سشويي ديگر در حاشيه امني قرارگرفت كه تا زمان اعلام خروج وي ،بازتوسط سخنگوي دولت، در سايه اين حاشيه امن قرار داشت !
دلايلي كه وزير راه را در همان ابتدا دررديف اولين مسافرين خروج از كابينه نهم قرارمي داد علاوه بر وزير دولت قبل بودنش،مسايلي بود كه دراين روزها از زبان وي و ساير مسئولين گفته مي شو د و يكي از مهمترين آن ها، مسئله پايان زمان حضور وي در وزارت خانه و يا بازنشستگي بود كه به صورت جدي در زاويه ديد مسئولين قرار گرفته است.
نكته مهم آن است كه رحمتي- وزير بر كنار شده راه- در همان زمان معرفي به مجلس، مورد انتقاد بود اما رييس جمهور از وي اعلام حمايت كرد ودرواقع گفته مي شد تجارب وي در حوزه وزرت راه و وزارت وي -كه يك 1.5 سال آن در زمان دولت هشتم بوده است - موضوع بازنشستگي وي را تحت الشعاع قرار مي دهد.
انتقادات عملكردي در حوزه وزارت راه نيز در اين مدت با همين گونه توجيهات پوشش داده مي شد و در واقع به نوعي حاشيه امن وزيرراه كه يكي از ساكت ترين وزراي دولت بود حفظ مي گرديد.
اما بركناري ناگهاني همين مديردر هفته آخر تيرماه و پايان سومين سالگرد شروع به كار دولت نهم ،با وجود نبود كوچكترين تغييري درزمينه هاي پيشين چنين تغييري،قابل توجيه به نظر نمي رسد زيرا اگر بنا بر تغيير وزيرراه مي بود بايد وي در همان ابتدا يا به مجلس معرفي نمي شد و يا در پايان سال اول و نخستين تغييرات كابينه ،درليست خروجي هاي دولت قرار مي گرفت و حداقل در آن زمان هزينه هاي بيشتري از حضور وي و برنامه هايش-اگر نامطلوب بود- صرفه جويي مي شد.
از سويي ديگر به نظرنمي رسد دركمترازيك سال باقي مانده ازدولت نهم ،تغييرات چنداني بتوان در برنامه ريزي هاي بلند مدت وزارت راه اعمال كرد وازاين بابت حضوردكتربهبهاني با تمامي تخصص ها و تجربه هاي ارزشمند وي در حوزه راه ،ساختمان و حمل و نقل،چندان به نفع برنامه ريزي هاي بلند مدت نيست ووي در مدت زمان كوتاه موجود ،تنها قادر است درحوزه برنامه ريزي هاي كوتاه مدت جوابگوي نيازهاي وزارت عظيم راه بوده و اگر قوي ترين فرد براي تصدي وزارت راه باشد هم، نخواهد توانست درمدت زمان باقي مانده مشكلات عظيم ،ريشه اي وكهنه شده وزارت راه را به نحوه شايسته اي حل كند!
موضوعاتي مانند كندي ساخت آزاد راه هاي كشور، مشكلات تجهيزراه ها ،مشكلات جاده هاي مواصلاتي به خصوص در زمان تعطيلات و افزايش حجم مسافرت ها و مشكلات ناشي از آن ها كه همه بر عهده بهبهاني سرپرست جديد وزارت راه گذاشته شده است ،نيزبه همين ترتيب بوده است.
اگر به خاطر داشته باشيد زمستان سال گذشته وزارت راه يكي از سخت ترين روزهاي خود را به لحاظ انتقادات رسانه اي از وضعيت جاده ها در سرماي زمستان پشت سرگذاشت اما در همان زمان نيز ازعملكرد مسئولين وزارت راه در بدنه دولت دفاع شد و دراين مورد انتقادي متوجه وزير نبود بنابر اين تغيير وزير راه بيش از آن كه با دلايل ذكر شده روشن شود،بيشتردرابهام فرومي رود .
در ضمن سوالي كه در مورد همين دلايل نيز قابل توجه است دوره مدت چهار ساله وزرات بر هر وزارت خانه است كه از ابتدا مشخص و روشن مي باشد و اگر قرار بود وزيري به دليل بازنشستگي از مسئوليت بركنار شود اين مسئله از ابتدا روشن بوده و نبايد ريسك سه ساله حضوروي به دولت تحميل مي شد و اين سوال اگر در ذهن ها به وجود بيايد كه آمده است قطعا بعد مثبت تغيير مديران و شجاعت دولت نهم در اين تغييرات را در اذهان عمومي جامعه تحت الشعاع قرار خواهد داد.
به هر حال تغيير دهم در دولت نهم قرعه خود را اين بار در وزارت راه انداخت و با وجود آن كه در ميان وزارت خانه ها بودند وزرايي كه شانس بيشتري براي برد در اين به اصطلاح باخت مديريتي را داشتند اما وزير راه به دليل رد شدن از مرز بازنشستگي در صدر بقيه قرار گرفت و اين نيز يكي از مهمترين توجيهات بود.
اقدام دولت نهم هر چند از اين منظر قابل تامل و حتي تحسين برانگيز است اما تزلزل مديريتي كه ازاين بابت بر بدنه وزارت خانه ها و زيرمجموعه هاي آن تحميل مي شود و هزينه و فايده آن ها در مدت زمان باقي مانده از عمر دولت نهم چندان سود بخش به نظر نمي رسد.
به هر صورت اميد است بسته شدن پرونده كاري رحمتي و باز شدن پرونده بهبهاني در وزارت راه، منشاءخدمات تازه و برنامه ريزي هاي قابل توجهي براي اين وزارت خانه گسترده و تاثير گذار در بسياري از بخش هاي اقتصادي و اجتماعي كشورباشد و بايد منتظر ماند و ديد نتيجه تغييرات گسترده در كابينه نهم كه در نوع خود بي نظير بوده است بازي برد برد است و يا بازي برد باخت!

امروز دیگه جدا شاکیم

ghazalesharghi — Sun, 22 Jun 2008 05:38:18 GMT

از همه فیلتر ها و از همه کسایی که می نویسند و نمی نویسند شاکیم ..........

تهران امروز هم توقیف شد.اولش فکر کردم مثل برخی از روزنامه های قبلی یکی رو روزه است

اما امروز صبح فهمیدم که لغو امتیاز شده به خاطر یک عکس ...

چرا؟؟؟؟

چند روز پیش یه شوک هم به فارس دادن که البته فقط یک بازی ماهرانه بود اما واقعا فیلتر توی هر دولتی بده

صبح دبیر اجتماعی خبرگزاری می گفت یک عشق داشتیم فعلا توی مطبوعات اونم ازمون گرفتنش!!!!

احترام به عالی ترین مقام کشور لازمه و درش شکی نیست اما تهران امروز واقعا خوب و متعادل بود و هممون می خوندیمش

هزار تا آیا و اما و اگر اومده جلوی نظرم اما انگار رسما رقابت(...) انتخابات ریاست جمهوری آینده آغاز شد!!

یاد جمله دکتر الهام دیروز توی جلسه هفتگیش با خبرنگار ها افتادم که گفت:

صبر دولت زیاده و تخریب ها رو تحمل می کنه...

الان می گم انگار آقای سخنگوی محترم هم نمی دونست قدر این صبر همون شب تمومه!!!!!!!!

دلم نمی خواست حالا حالا ها به روز کنم

ghazalesharghi — Tue, 17 Jun 2008 09:53:18 GMT

چون پست قبلی و خیلی دوست دارم دلم نمی خواست حالا حالا ها به روز کنم

چون منو یاد یه تصویر "شاید عمیق" توی ذهنم می اندازه تصویری که شاید قبل از تولدم خیلی دیده بودم اما ۲۵ سال و ۱۰ ماه طول کشید تا دوباره ببینم و چقدر وزن بی احساسی شیرینی توی برخورد باهاش داشتم لبخندش برام خیلی آشنا بود انگار که باها باهاش آرامش گرفته بودم و لی هیچ احساس گرمی توی وجودم بیدار نشد/قلبم به تپش نیفتاد و بهمین دلیل می گم که با این که احساسی نبود اما اصلا خلاء هم نبود ولی بی وزن بی وزن بود.با این که مدتش چند روز- شاید یکی دو روز- قبل از اون پست بود و دیگه هم تکرار نشد...

اما این که چرا به روز می کنم حرف های نگفتی و ادعا های یک دوست دیگه است که دو روزه بالاخره حرفهای نگفتنیشو گفت....

توی این دوره و زمونه خیلی ها می یاین و خیلی ها می رن /خیلی ها می گن که هستن و خیلی ها هم ...چه راحت می شه اثبات کرد اونی که می گفت استراتژیش فقط ...و بعد هم می گه..

ما هممون یه سهمی توی زندگی هم داریم و این سهم به همون اندازه (حتی اگر حاشیه ای هم باشه مهمه)

باید فقط آه کشید و گفت دنیا همینه دیگه ..

جاده ای که انقدر ریا و دروغ توش زیاده که تو رو تا بی نهایت از خودش بی زار میکنه

دنیا رو باید بر اساس منفعت طلبی نگاه کرد و من این درسو بارها از آدم های اطرافم یاد گرفتم

آدم از ادامه این جاده منزجر می شه و از اون بیشتراز حس اعتماد توی دوستی و همکاریو خیلی چیزا است که انگار توی این مسیر باید به صفر برسن

اما تا کی می شه منفعت طلب بود تا چه عمقی؟

اگر کسی اون منفعتیو که ما می خوایم برامون نداشته باشه باید تا حد اونو مرگ زیر سوال برد؟؟؟این عادلانه نیست مگه نه؟

پ.ن:حذف کردم /چون بازم برای بعضی از بچه ها ابهام انگیز بود و دوبار ه اشتباهی گرفتن!

بدون شرح:گفته بودم "حادثه حادثه است بی هیچ اثر ماندگاری" وحالا باورم شد که واقعا همین طوره...

حسرتي كه نمي دانم نامش چيست

ghazalesharghi — Sun, 01 Jun 2008 19:05:18 GMT

مي دوني من هيچ وقت خودمو دست كم نمي گيرم اما دست بالا هم نمي گيرم هميشه همينيم كه هستم و با اين كه از ايني كه هستم زياد راضي نيستم اما اين راضي نبودنم هيچ وقت نمي تونه عاملي باشه براي اين كه من خلاءهامون با تو خالي بودن پر كنم و سعي مي كنم دائما ياد بگيرم و ياد بگيرم وياد بگيرم

هميشه فكر مي كردم اگر ببينمش اين طوري نمي شم پر از حسرت نداشته هايي كه تقصير من هم نبوده اند پر از نداشته هايي كه مي شد باشن اما من كمي كوتاهي كردم و ...

چند روزه كه ديدمش شايد كمتر از چند روز اما يك حس تاريك توي وجودم بيدار شد حسي كه اصلا احساسي توش نبود ولي خلاءهم نبود انگار كسي رو ديدي كه در دوران ازل و يا حتي قبل ار اون سال هاي سال مي شناختيش..

مقايسه بين آدم ها كار خوبي نيست چون هميشه دست بالاي دست بسيار است اما من ناخودآگاه مقايسه كردم و از اين كه توي جايگاهي نيستم كه در مقابل ش حرف چنداني براي گفتن داشته باشم دلم گرفت

از اين كه سايه اي رو ببيني كه سال ها دوست داشتي باشه و لي حالا كه در مسير توست نداشته هات اونقدر در مقابلش انبوه به نظر مي رسه كه نداشتن اون رو از داشتنش راحت تر مي كنه ،اين يعني حسرت يعني اينكه ....

آه جانسوزي مي كشي و البته دوباره در مقابل تابلوي هميشگيت مي ايستي و پيش خودت رمز هميشگيتو تكرار مي كني "هميشه بي عشق حرف بزن

بي عشق بهش فكر كن

بي عشق باهاش مشورت كن

و بي عشق ازش چيزايي رو ياد بگير كه دوست داري

گاهي حس بين ما آدم ها مي تونه تا عمق سلول هامون بره و تو اونوقته كه خودت تشخيص مي دي كه اسمشو بذاري چی؟بذاري عشق

بذاري دوست داشتن

بذاري ...

اما اون احساس كه هيچ تعريفي نمي شه براش كرد احساس غريبيه يه احساس آشنايي عميق يه حس خوب بودن

اما اين حس خوبو يه حسرت بد جوري تلخ مي كنه

عيبي نداره

پ.ن:رفته بودم بوشهر به نظرم توی طبیعت هیچ چیز قشنگ تر از تابیدن خورشید روی امواج آروم دریا زیبا نیست

خورشید همیشه قوی و شگفت آوره و خوش به حال فرزندان دوست داشتنی خورشید

بدون شرح:بالاخره خداي ما هم بزرگه

یه مدتیه که پست نذاشتم

ghazalesharghi — Fri, 30 May 2008 06:12:18 GMT

یه مدتیه که پست نذاشتم

می دونید چرا؟

وقتی می یام روی صفحه و می بینم اون هایی که دوست دارم برام پیام بذارن ویا حتی رد پایی از این که اومدن اینجا رو ببینم ولی حتی وقتی یک هفته گذشته و هیچ کدومشون در مشرق زمینو نزدن خیلی دلم میگیره و مطلبی رو که توی صفحه سفید "ورد" تایپ کردم رو بی خیال می شم وپاک می کنم

وقتی کسی منتظر نیست نوشتن چه سود؟؟؟؟

گوشت وزیر بازرگانی هم گرون شد!!!

ghazalesharghi — Wed, 14 May 2008 06:35:18 GMT

دیروز کنفرانس نهم ریاست جمهوری بود ومن بعد از ۸ ماه که از این حوزه دور بودم رفتم و کلی از دوست ها و همکاریا قدیمی مو دیدم.

کنفرانس مثل همیشه بود و زیاد اتفاق جالب یا محوریت چندا ن مورد توجهی نداشت و بیشتر در سطح سخنگو بود تا خود رییس جمهور و در کل چیز زیادی در مورش نمی شد نوشت

اما یه نکته جالب برای من این بود که با وجودی که امروز قرار بود استیضاح وزیر بازرگانی در مجلس انجام بشه اما نه تنها هیچ کس در این مورد از وی سوالی نکرد بلکه خود رییس جمهور هم هیچ برنامه ای برای رفتن به مجلس نداشت و قرار بود برای سفر استانی به گلستان بره

همه می پرسیدند مگه نمی خواد از وزیرش توی مجلس دفاع کنه؟ من به یکی از بچه گفتم استیضاحی در کار نیست و الان که داشتم از طریق رادیو مجلس رو گوش می کردم شنیدم که با یه بازی جالب بین هیئت رییسه و استیضاح کنندگان این موضوع از دستور کار مجلس خارج شد واین یعنی این که مردم برید که همه از دم سر کارید!! چشم بعضی هاتون هم کور اگر گرونیه می خواستیم وزیر بازرگانی رو قربونی کنیم و بندازیم جلو که خب به دلیل این که گوشت ایشون هم یه دفعه چند برابر گرون شد الان نمی تونیم دیشو بدیم

پس منتفیه

اگرم نتونستید با گرونی کنار بیاید برید بمیرید

الان تا می تونین خانوادگی بمیرید چون قبر های دو سه طبقه ارزون براتون در می یاد چون فقط پول طبقه اولو می گیرن و بقیه رایگانه

پ.ن:دیروز توی کنفرانس کسی رو دیدم که یه روزی بهترین من بود اونقدر دوستش داشتم که خودمو کاملا فراموش کرده بودم اون خیلی راحت از من گذشت و من دیروز براش کاملا غریبه بودم.اون دیروز از یه روزنامه معتبر اومده بود و وقتی بهش نگاه می کردم توی ذهنم این جمله شکل گرفت :معامله خوبی کردی عزیز تر از جانم تو با بستن چشمای عسلیت به روی حقیقتی که خیلی روشن بود یک تیر و چند نشون زدی

مرسی که حقیقت منو فروختی و همه این هایی رو که الان داری به دست اووردی به نظرم معامله خیلی خیلی خوبی بود.کسی چه می دونی اینی که الان هستی چند تا حق به خاطرش له شده ؟اصلا چه اهمیتی داره؟مگه نه؟دیشب بعد چند هفته دوباره چند ساعتی رو دل سیر گریه کردم

کاش می شد فهمید؟؟؟؟؟؟؟

ghazalesharghi — Tue, 06 May 2008 18:15:18 GMT

کاش می شد فهمید که چی درسته و چی غلطه

کاش می شد فهمید چه راهی رفتنی است و کدام راه ارزش رفتن نداره..

گاهی به خود خواهی خود ما آدم ها که فکر می کنم میبینم رد یه نادونی عمیق روی تمام بدی ها هست اما چرا؟

این روزها شبیه چرا شدم!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اونقدر چرا چرا چرا پرسیدم از خودم که نگو؟

البته نه این که اتفاق بدی افتاده باشه یه حادثه یه مسئله ساده که شاید برای من یه کم بر هم زننده آرامشه و شاید هم ..

بازم چرت نوشتم

مثل زندگی که داره چرت چرت می گذره بی هیچ حادثه ماندگاری...

به نظر شما ته یه جاده کجا است؟کی منتظرته؟چرا منتظرته؟اصلا کسی هست یا اینکه بی خودی به جاده چشم دوختیم؟

نکنه نیاد؟کاش همه چی یه باره درست بشه؟مثل یه معجزه مثل یه آرامش

آخ که چقدر این واژه شیرینه مثل یه رویا است....

کوله بار من..

ghazalesharghi — Tue, 29 Apr 2008 10:05:18 GMT

كوله باري بر دوشم سنگيني دارد

كوله بارم سر درگم است

كوله بارم را بر دوش هيچ كس نمي گذارم

كاش مي شد و كاش مي توانستم كه كوله بار عشقم را تقديم كنم

تقديم به كس يا كساني كه عشق را در دل نهان كردند

تقديم به كساني كه عاشقانه عشق را معنا كرده اند

آن قدر ساده كه گاهي فراموشش مي كنيم

عشق، به ياد شهريار ..به یاد سعدی ...و

به یاد" دوست داشتنی" که شریعتی به"عشق" برتری اش داد و

به یاد غزل های انکار ناشدنی حافظ

در اين همهمه فراگير كه اطرافمان را پوشانيده است

در اين ظلمتي كه هيچ كس براي بودن نمي ماند

در اين عصري كه گل نيز در پي خار است

چگونه كوله بار عشقم را معنا كنم

معنایی که نمی دانم با کدامین واژه تعریف می شود

تا بد گمانی نیاورد

کوله بارم سرریز است ...پر... پر....

بیش از آن که نقاب چهره ام اجازه دهد آن را سر ریز کنم

تا بلکه سبک شود و طاقت به دوش کشیدنش را از دست ندهد

تا نمیرد....

مبادا که نقابم رنگ آبی اش بریزد

تا پیش از آن که دانه های سرریزش کسی را

وادار به اندکی ترحم کند

که نخواهم ماندروزی که این حس از من بر دل کسی زخمی بنشاند

و صدای آن، وجدان های خاموش را بیدار نماید

و اما کوله بارم آغوشی می خواهد بی هراس

که بی ترحم کناره اش را بگیرد

و شانه های نحیف مرا اندکی سبک بال کند...

اما نمی آید آن که در این تاریکی افکار آلود

و تهمت های بی پروا فقط تو را فریاد کند

بی آنکه از فریادش هراسی داشته باشی

بی آنکه بترسی که امروز هست و گاه دیگر نیست

بی آنکه بلرزی که فردا دیگری را فریاد می کند

بدون آنکه بتوانی تو هم مثل دیگری او را

بی شریک فریاد کنی

و می هراسم از آنکه سنگینی کوله بارم را

با او قسمت کنم

چرا که او مال دیگری است و من

تنها یک حادثه ام

که به زودی از یاد ها خواهم رفت

چون حادثه،حادثه است

بی آن که نام دیگری داشته باشد

و اما ای دریغ که گاهی نام "حادثه"،"ماندگار" شود

که دیگر حادثه نیست.. "ماندگار" است

پر خاطره و هيجان اما غافگير كننده

ghazalesharghi — Sat, 26 Apr 2008 18:34:18 GMT

نمي دونم شايد عصر حمعه گذشته يكي از پر خاطره ترين روزهاي كاري من بود.وزارت نفت از خبرنگاران حوزه نفت كه در نمايشگاه موفق سيزدهم همكاي مناسبي داشتند و در اين مورد مطلبي نوشته بودند تقدير كرد و خبرگزاري ما هم تحت عنوان فعالترين خبرگزاري شناخته شد و جايزه اش رو هم من گرفتم.

ديروز يه دوست قديمي رو هم ديدم كه ديدنش دو احساس متفاوت رو برام به وجود آورد يكي اينكه دوست داشتم ببينمش چون اصلا تا به حال نديده بودمش و فقط گاه گاه باهاش ارتباط وبلاگي داشتم و از اين بابت خيلي خوشحال شدم و دوم اين كه بعضي وقت ها ندونستن و نديدن حاشيه امني رو توي ذهن ما آدم ها در مورد يه كسي به وجود مي ياره كه برام قشنگه و من دوسش دارم ولي وقتي يكيو كه تا به حال يه تصور ازش داري مي بيني نه اين كه اتفاق بدي افتاده بلكه در بهترين حالت هم كه ببينيش تصوراتت در موردش كلي عوض مي شه و اين هميشه هم خوب نيست چون حداقل مي تونم بگم كه آرامش فكري تو رو در مورد اون بهم مي زنه!!(جنسيتش مهم نيست اما تاثير گذاره)

به هر حال ديشب يك كم غافلگير شدم هم از جايزم و هم از ديدن دوست خوب وبلاگيم و هم از شنيدن خبر ازدواج دو تا از همكاراي خوب هم حوزه اي كه كلي هم بهم ميومدن و اميدوارم واقعا جفت هم باشن هموني كه خداي مهربون از ابتدا با هم آفريدشون و وقتي اومدن توي اين دنيا همو گم كردن تا الان....!!

از بين برنده ها چند تا رو واقعا خوشحال شدم و كلي هيجان زده شدم:

1-آذر جزایری عزيزم كه بي نهايت دوسش دارم.بیشتر از یک سال نيست كه با هم آشنا شديم اما نمي دونم چرا اين همه به من انرژي مثبت مي ده و اميد وارم هميشه برام بمونه و اینو باور کنه که گاهی آدم ها با دلیل و بی دلیل بد جوری توی قلب هم جاشونو باز می کنن راستی جاش خالی بود و نبود كه هديه اش رو بگيره!

2-شهره خوبم كه توي جهان اقتصاده و توي دوران بستري بودنم شرمنده محبت هاش بودم

3- حمید رضا طهماسبی پور كه از بهترين همكاراي من در خبرگزاريه و با اين كه گاهي حرصمو در مياره اما خيلي از برنده شدنش خوشحالم و كلي هم براش دست زدم!!

4- از غرفه دارها آقاي زنوزي مدير روابط عمومي شركت ملي پتروشيمي كه غرفشون واقعا شايسته جايزه بود و خوشحالم كه جايزه رو گرفت!

جايزه گرفتن مهم نبود كار وزارت نفت هم كار نويي براي ما خبرنگار ها نبود اما به هر حال كار خوبي بود انرژي داد و خيلي چسبيد چون بعد از مدت ها چند تا اتفاق خوب رو باهم تجربه كردم و از اين بابت تا يه چند وقت فكر كنم به لحاظ روحي بيمه ام!!

راستي از ديشب به يه جمله خيلي فكر مي كنم اينكه من گمشده كسي بودم و نمي دونم گمشده آدم ها بايد كي باشه؟دوستشون ،عشقشون،كارشون...مطمئنم اون هم به زودي مي گه اشتباه كرده و من گمشدش نبودم اما...

من فقط يه ماجرا بودم كه پيش اومدم همين...گاهي دلم براي گمشده خودم تنگ مي شه ؟كاش منم گمشده ام رو پيدا كنم!اما يه چيز مهم :حس خيلي خوبيه كه بدوني گمشده يكي هستي (حتی اگر اون آدم تو رو اشتباهی گرفته باشه)اما حس بديه كه بدوني عمره اين حس خيلي كوتاهتر از يه لحظه اعتماده خيلي كوتاه تر از اين كه بخواي حسش كني....

بدون شرح:يه آدم عزيز مي گفت هر چي كمتر بدوني بيشتر زنده مي موني و من الان كه در آستانه 26 سالگيم فكر مي كنم كاش خيلي كمتر بدونم چون تازه معني اين حرف عميقو كه اون موقع اصلا دركش نكرده بودم، مي فهمم!!

مادر بزرگ هم رفت

ghazalesharghi — Tue, 15 Apr 2008 08:52:18 GMT

دیروز توی غسال خونه بهشت زهرا یه حس عجیبی بهم گفت که برم یه بار ببینم آدم ها ته کارشون کجاست

البته همه از این کار منعم می کردن چون هم به شدت شلوغ بود و هم مطمئنا صحنه های خیلی جالبی در انتظارم نبود

چند بار رفتم تا دم درش و بازم برگشتم اما بالاخره رفتم ..انگار یه نیروی مرموزی به اون سمت می کشیدم

وقتی دیدم آدم ها ته کارشون روی اون تخته سرد مثل یه عروسکه که دارن برای بازی یه بچه می شورنش یه دفعه یه چیزی توی وجودم شکست نمی دونم چی چون هنوز فرصت کشفشو نکردم

مادر بزرگم زن بسیار فعال و زبلی بود و تا آخر عمرشم با وجود سن بالا روی پای خودش بود و همون طور که دعا می کرد روی پاهای خودشم رفت اما وقتی اون طور بی حس و حال این ور و اون ور می افتاد به نظرم می یومد اصلا این آدم یه روز بوده؟؟

ما کجاییم و چرا به خاطر این ته ماجرا این همه خودمون و بقیه رو عذاب می دیم چرا با وجودی که می بینیم کجا و چطوری می یایم و چطوری می ریم این همه خودمونو توی این دنیا به این ور و اون ور می کوبیم

خیلی به این فکر می کنم مادر بزرگم با اون جثه نحیف الان زیر اون همه سنگ و گل و خاک داره چه حسیو تجربه می کنه حسی که شاید تا یه نیم روزی دیگه ما هم تجربش کنیم کسی چه می دونه؟؟؟؟؟؟؟(فاصله مرگش تا خاک سپاریش حدود ۸ یا ۹ ساعت شد)

راستی از مادر بزرگم یاد آوری لواشک ها و نونهای سنتی که درست می کرد خیلی می برتم به حال و هوای بچگی

یادش به خیر و گرامی و روحش شاد